Over mooie mensen en liefde

Het is lang geleden dat ik uitstapte bij het Amstelstation. Tijdens mijn opleiding nam ik regelmatig de bus die me hier naar toe bracht. Vandaag vermijd ik de plassen op het plein met in mijn ene hand een paraplu en in de andere het roze tasje. Ik zoek de ooit zo vertrouwde weg naar de metro. 

Als ik uitstap bij Holendrecht leidt een overdekt pad me naar het ziekenhuis. Het AMC is net een minidorpje, met in de hal onder meer een Rituals en een food court. 

Ik volg de bordjes naar de juiste verdieping en als ik de lift uitstap komt net haar man aanlopen met koffie in zijn handen. Vriendin L. kijkt op als we de kamer binnenkomen. Hun kleine meisje ligt op het grote bed. 

Vanochtend genoot dat meisje op haar manier van Cliniclowns. Het filmpje dat L daarvan maakte zorgt voor een overweldigende warmte in mijn lijf. 

Voorlopig ligt zij daar nog. Voorlopig brengen L en haar man elke nacht door in het Ronald McDonald Huis. Voorlopig leven ze tussen hoop en vrees in het minidorpje dat AMC heet. 

Ik realiseer me nu des te meer hoe belangrijk het is dat er mensen zijn zoals de Cliniclowns. Hoe verschrikkelijk goed het is dat het Ronald Mcdonald Huis bestaat. 

Wat heel erg fijn dat er mooie mensen op de wereld zijn die hun liefde en zorg delen met de mooie mensen met zorgen die elke vorm van liefde erg goed kunnen gebruiken. 

Advertenties

Een gedachte over “Over mooie mensen en liefde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s