Over Sint en zwarte piet

Vandaag zijn er ruim 70 mensen opgepakt omdat zij protesteerden tegen zwarte piet. Ongelofelijk dat er mensen zijn die er op deze manier voor zorgen dat een kinderfeest verandert in een zwaarbeveiligde operatie.

Sinterklaas is altijd een van mijn favoriete feesten geweest. Zo komt het dat ik op mijn 28ste nog steeds vol overtuiging de verjaardag van de Goedheiligman vier. Wat in al die jaren heeft bijgedragen aan de feestvreugde is het feit dat ‘onze’ Sinterklaas ons nooit plaagt, nooit bekritiseerd, maar altijd positief en vol liefde voor ‘zijn’ kinderen is.

Maar sinds een paar jaar heeft dit gouden feest een zwart randje.  Lees verder

Advertenties

Huilen op een bankje

Ondanks het feit dat ik probeer om tijdens en tussen activiteiten door genoeg te rusten, kan het gebeuren dat ik mijn grens over ga en niet genoeg herstel. En dan kan het gebeuren dat ik zo ontzettend moe word met zoveel pijn, dat het zich uit in chagrijn en tranen. Zo kwam het dat ik op een bankje in het National History Museum in Londen heb zitten huilen.

Hoeveel ‘ervaring’ ik ook heb met een lijf dat niet alles kan zoals ik zou willen, dit soort dingen gebeurt me nog steeds. Tijdens een weekend in Londen met twee van mijn beste vrienden heb ik moeite met het (h)erkennen en aangeven van mijn grenzen. Hoeveel ik ook van tevoren aangeef dat het zou kunnen dat ik regelmatig moet zitten of een middagdutje moet doen, in de praktijk blijkt het toch lastig om naar mijn lijf te blijven luisteren.  Lees verder

Winter is coming

Vlak na mijn vorige bericht kreeg ik voor de tweede keer binnen een maand enorme keel- en oorontsteking. Hoge koorts en ik voelde me zo verschrikkelijk ziek. Duidelijk een ‘ho-stop’ signaal van mijn lijf! Ondertussen ben ik bijna helemaal opgeknapt en probeer ik weer met regelmaat te sporten, te slapen en te eten. 

Zo komt het dat ik in november nog geen enkel weekend iets gepland heb staan. Stiekem wordt het toch steeds een beetje kouder en ik voel het aan mijn spieren. Zat oktober nog tot aan doordeweekse avonden vol met afspraken, laat ik november komen zoals het komt. Mijn leven is goed en stabiel, nu moet ik vooral goed voor mezelf zorgen. 

Dus terwijl ik wacht op oud-klasgenootje M. kijk ik niet op de klok, maar koop ik een smoothie en ga ik in de zon zitten. Zo creëer ik midden in mijn storm van afspraken een fantastisch moment van rust. Laat de winter maar komen. 

Even bijpraten

De rust in mijn hoofd heeft de weg naar mijn lijf nog niet gevonden. Mijn lief is weer thuis, ik heb werk en ik sport. Mijn lijf is drukker dan ooit maar ik kom steeds meer tot rust. Het is alsof ik langzaam op weg ben naar een volwassener en evenwichtiger persoon dan ik ooit ben geweest en dat voelt goed. 

Maar ik worstel   Lees verder

30 days of yoga

Dinsdagavond viel ik maar niet in slaap. Ik deed alle ontspanningsoefeningen die ik ken, luisterde een heel album relaxing piano music, maar bleef het gevoel houden dat ik tig koppen koffie op had. Mijn lijf was onrustig, ik was licht in mijn hoofd en het voelde alsof mijn hartslag op hol bleef slaan. Rond een uur of 4 viel ik eindelijk in slaap, gelukkig hoefde ik niet te werken de volgende dag en kon ik ‘uitslapen’ tot half 9.

Het voelde toen ik wakker werd nog steeds alsof ik een overdosis cafeïne op had. Ineens herinnerde ik me dat ik dat gevoel weleens eerder had gehad,  Lees verder

Daarom

Ik heb écht geen zin maar ik kleed me om. Ik ben zo verschrikkelijk moe maar ik strik mijn veters en strek mijn benen. Alles voelt loodzwaar aan maar ik kies een muzieklijst en begin te rennen.

Ik dwing mijn moeie lijf stap voor stap te bewegen. Het begint zacht te regenen. Ik zou me verschrikkelijk moeten voelen. Maar Lees verder

Wonder Woman

Voordat mijn contract afliep bij mijn vorige werkgever mocht ik mij nog inschrijven voor een cursus. Werknemers kregen daar twee keer per jaar de kans voor en ik mocht deelnemen aan de cursus ‘Persoonlijke kracht en effectiviteit’. Ik wist niet goed wat ik ervan moest denken, Lees verder

Tien weken

Over tien weken slaat mijn hart op hol als hij komt aanlopen. Mijn handen worden klam, mijn ademhaling versnelt. Over tien weken houdt hij mij voor het eerst in bijna 4 maanden weer vast. Over tien weken lopen we samen vanaf het station naar huis.

Nog tien weken voordat Lees verder

Over denken en schrijven

Al een hele tijd worstel ik met mijn blog. Wat wil ik er mee, wat wil ik schrijven, wat/wie wil ik bereiken? Ik startte ooit (in 2003?) mijn gedachten op het www te zetten zoals ik ze in een dagboek zou verwoorden. Maar het internet werd groter, mensen werden steeds beter vindbaar en ik ben me er ontzettend bewust van dat alles zo ontzettend openbaar is. Is het dan nog een plek voor mijn diepste verlangens en gevoelens? Lees verder